een goede psycholoog

Een goede psycholoog

 

Voor ik studeerde had ik wel een heel romantisch beeld van mijn beroep. Ik zag mezelf al zitten naast een sofa, waar een cliënt zou liggen en alles wat in hem opkwam aan me zou vertellen. Ik zou als een iets spraakzamere Dr. Rossi af en toe hummen en ‘jaja’ zeggen en zo zou ik haast zittend (nog net niet slapend) rijk worden.

Sofa @andjena

Tijdens mijn studie kreeg ik algauw door dat mijn idee verder van de realiteit af stond dan ik had gedacht. Toen ik mijn eerste college statistiek kreeg vroeg ik me ook vrij snel af hoeveel sessies mijn verzekering dekte, ik verlangde heel hard naar een sofa om mijn eigen frustraties uit te gooien!

 

Gelukkig heb ik me bijeen kunnen rapen en stug alle colleges en werkgroepen statistiek doorgeploegd. Met als resultaat dat ik onderzoek doen toch best heel leuk begon te vinden. Er is zelfs even een moment geweest dat ik twijfelde: zal ik dan toch niet wetenschapper worden en mijn tijd doorbrengen met het bedenken en uitvoeren van allerlei te gekke sociale psychologie experimenten?

Statistiekboeken @ andjena

 

Uiteindelijk koos ik toch, na een geweldige stage in de langdurige psychiatrische zorg van het Vincent van Gogh Instituut in Venray, voor het praktische werk. Ik zag het helemaal zitten om een echt goede psycholoog te gaan worden!

 

Mijn idee over het psychologenvak werd in die tijd ook wat realistischer. Ik besloot dat een echt goede psycholoog iemand is die naast alle kennis uit de boeken, werkend volgens alle ethische principes, met een flinke dosis empathie en een scherp analytisch vermogen van alle markten thuis is. Een soort alleskunner waar iedereen zo zijn hart bij zou storten.

 

Na ruim 2 jaar werken is ook dit beeld niet helemaal kloppend, elke psycholoog is anders en schijnbaar bestaat er niet een bepaald ideaal (wat ik ergens natuurlijk ook wel kon weten). Toch zijn er een aantal kenmerken die naar mijn idee wel de basis vormen van een goede psycholoog.

psychologieboeken @ andjena

 

Een goede psycholoog is in mijn optiek:

 

• ruimdenkend en onbevooroordeeld (uitdaging)

• toont empathie (zonder zelf te huilen)

• heeft up to date kennis (blijf dit ontwikkelen)

• heeft goede intenties (heb wel altijd het beste voor met de cliënt)

• kan goed luisteren (steeds beter)

• kan confronteren en spiegelen (op empathische wijze)

• sluit aan bij de cliënt (doe mijn best)

• heeft een goede timing (niet altijd…)

• kan de ratio inzetten en analyseren (punt om nog meer op te finetunen)

• staat naast een cliënt, niet boven of onder (dit lukt aardig)

• gaat te werk als een detective (love this part!)

• kan reflecteren op zichzelf (dankzij alle werkgroepen!)

bureau cir @ andjena

 

• durft kritiek te geven en te ontvangen (uitdaging)

• is collegiaal (hoop toch van wel?)

• kan hoofd- en bijzaken van elkaar scheiden (lukt soms wel, soms niet)

• begeleidt zonder adviezen (uitdaging)

• kan empoweren (prachtig om het beste uit de ander te halen)

• heeft humor (punt om aan te werken)

• kan achterover leunen (zonder in slaap te vallen ;)

• past stiltes toe (langste was 25 minuten!)

• durft te experimenteren (kom maar op, gek op exposure)

• treedt buiten zijn of haar comfortzone (enkel indien nodig haha)

• is leergierig (boekentips, anyone?)

• mag zich weleens vergissen (heel soms dan)

• labelt enkel in uitzonderlijke gevallen (heb nog steeds geen eigen DSM)

• vraagt om feedback van cliënten en collega’s (heerlijk!)

• is menselijk (vraag me dit soms wel af…:)

 

Okay, ik stop met mijn lijstje, want ik merk dat de perfectionist in mij nu aan het woord komt ☺

 

werkkamer cir @ andjena

 

Het is achter een bureau ook wel harder werken dan hummend naast een sofa, maar ik kan op deze manier wel mezelf uitdagen om mijn lijstje te ontwikkelen en te finetunen. Maar geloof me, die sofa gaat er wel komen!

 

 

Review: W7 In the Night palette

 

Het is weer even geleden dat ik een beauty gerelateerd artikel schreef, vandaar dat ik op mijn vrije dinsdagmiddag even druk met make-up in de weer ben gegaan.

 

Het In the Night palette lonkt al een tijdje naar me. Ik keek er naar uit om ermee te experimenteren, maar dan wel eerst veilig thuis. De kleuren zijn vrij heftig en lijken me minder geschikt voor een daylook naar mijn werk.

 

Voorkant W7 In the night

 

Maar goed, ik had toch geen plannen en de houtkachel aangezet om lekker binnen te blijven. Reden genoeg om me helemaal te buiten te gaan met de knallende, donkere kleuren uit het palette.

 

Laten we eens een kijkje nemen…

W7 In the night

 

Het palette is verpakt in een stevige, paarse metalen doos. Fijne verpakking, zo kun je het makkelijk met je meenemen zonder dat het zal deuken, wat je bij sommige kartonnen palettes kunt hebben. Het palette bevat 12 kleuren, op de achterkant staan de namen. De kleuren die je erin vindt zijn vrij donker, met hier en daar een wat lichtere tint. Ik vind het inderdaad zeer geschikt voor een avondlook of voor de feestdagen straks. Zeker als je nog extra glitter aanbrengt, dan is het op en top feestelijk!

 

Net als de voorgaande paletten van W7 ben ik aangenaam verrast over de kwaliteit van de pigmentatie. Met name van de donkere kleuren, de lichtere kleuren zijn wat minder intens. Ook de structuur is fijn, zacht maar niet te korrelig.

 

Achterkant in the night W7

 

Het bijgeleverde kwastje vind ik niet geweldig zoals vaak in dit soort paletten. Maar goed, mocht je zelf geen geschikt kwastje hebben dan kun je deze in elk geval gebruiken. Wat ik zelf ook vaak doe, werkt best goed als je een donkere look maakt is het met mijn vingers aanbrengen en dan met het kwastje blenden.

 

Ik heb dit keer gekozen voor een paarse look, aangezien ik deze kleuren overdag niet snel zou dragen. Toch kan paars erg mooi zijn, een tikkeltje mysterieus en vampy.

 

Ik gebruik een oogschaduwbasis zodat het geheel goed blijft zitten en verder heb ik een dun zwart lijntje boven gezet. Het geheel afgemaakt met mijn favoriete mascara Le volume van Chanel. En op mijn lippen, die ik voor nu even neutraal wilde, Brownie van Bobbi Brown.

 

 

rust zacht oma

Rust zacht ...

 

Afgelopen dinsdagavond heb ik te horen gekregen dat mijn oma, de enige die ik nog had en die in Suriname woonde, is overleden. Het voelt heel onwerkelijk. Ik heb haar 3 jaar geleden voor het laatst had gezien.

 

Het besef dat ze er niet meer is, drong pas serieus tot me door toen ik haar laatste foto’s te zien kreeg. Een diep verdriet trof me. Wat zag ze er ziek en broos uit. De oma die ik me kon herinneren was zo vitaal. Wat is de tijd snel gegaan en wat baal ik er van dat ik niet vaker met haar gebeld heb of dat ik niet opnieuw naar Suriname ben gegaan.

 

Het allervreemdste is de realisatie dat ik geen enkele grootouder meer heb. Niet vanuit mijn pleegouders en ook niet vanuit mijn biologische ouders. Aangezien mijn moeder niet meer leeft ben ik ineens de eerste vrouw in onze familietak. Aparte gewaarwording.

 

Ik vind de dood maar gek. Ook al verandert er op dit moment in mijn leven niet veel (oma was er niet sterk in vertegenwoordigd) toch voelt het heel anders. Het meest erge van alles is dat we geen afscheid van haar kunnen nemen, althans niet lijfelijk.

 

Ik hoop dat deze vrouw, de moeder van mijn moeder, haar rust zal vinden in het oneindige. Ook probeer ik me troosten met de gedachte dat ze nu samen is met mijn moeder. Dat zou ik heel fijn vinden, dat moeder en dochter herenigd worden en dat ze samen vanuit waar dan ook naar ons kunnen kijken.

 

Leuk dat je langs komt op mijn website.

Ik ben Andjena Prins en werk met gedrevenheid als psycholoog bij Cir in Velp. In mijn blog houd ik je op de hoogte over dingen die ik mee maak op mijn werk, tijdens mijn reizen en in mijn privéleven. Daarnaast deel ik graag mijn passie voor lezen, koken, films en beauty met jullie. Lees verder...

Connect met Andjena via Facebook     Connect met Andjena via Instagram     Connect met Andjena via Linkedin     Connect met Andjena via Twitter

Inspiratie

Deel Mij