Mac Mineralize Moisture Foundation

Guerlain Gloss D’Enfer

 

De laatste weken heb ik een nieuwe verslaving. Dit keer geen parfum of lipstick, zelfs geen chocola… maar een lipgloss.

 

Ja, ik meen het. Ik, die eigenlijk nooit een lipgloss zou kopen, ben onafscheidelijk geworden met mijn nieuw Gloss D’Enfer van Guerlain. En het grappige is dat ik het niet eens zelf gekocht heb, maar voor mijn verjaardag kreeg van mijn schoonzusje.

 

Aangezien ik normaal niet snel warm word van lipgloss, was ik nogal sceptisch of deze mij dan wel kon bekoren. Meestal vind ik ze maar plakkerig en ben ik druk bezig om mijn haar van mijn lippen af te houden. Maar elk nieuw product verdient een kans vind ik…

 

Guerlain Gloss d'enfer 2

 

Dit is wat erover wordt gezegd door Guerlain:

 

“Gloss d’Enfer kleurt en vormt uw lach voor onschuldige, gedurfd glanzende en prachtig verleidelijke lippen. De fijne, niet-plakkende textuur glijdt soepel over de lippen. Samengesteld uit minerale en botanische oliën, zorgt deze Guerlain lipgloss voor hydratatie en houdt het de lippen zacht. Intens stralend zorgt het voor een glanzende, vollere finish van uw lippen. 



 

Het ontwerp van de applicator maakt het voor u gemakkelijk de natuurlijke vorm van uw lippen te benadrukken. Het bevat een minireservoir voor een juiste afgifte van hoeveelheid lipgloss. Guerlain Gloss d’Enfer lipgloss is verkrijgbaar in diverse megaglanzende kleuren met diverse pigmentaties en met of zonder glitters of glimmers.”

 

Guerlain gloss d'enfer 4

 

Mijn schoonzusje gaf me de kleur Cherry Swing, een prachtige kersenroze kleur. Het was bedoeld om te combineren met een koraalkleurige lipstick die ik ook van haar kreeg. En hoewel de lipstick prachtig is, ben ik dit keer vooral weg van de gloss. Ik vind de huls ook zo mooi, echt heel chique! En de sponsapplicator brengt prettig aan, je kunt er goed mee doseren. De substantie is licht en niet te vloeibaar, je voelt amper dat je iets op je lippen hebt.

Andjena_blog_beauty_guerlain_glossdenfer.jpg

 

Het voelt zeker nu mijn lippen wat droger zijn, wel superzacht aan en ik kan het heel mooi combineren met allerlei kleuren lipstick als ik meer pigment wil. Want ondanks dat het in de huls vrij knallend uitziet, is het eenmaal aangebracht een stuk subtieler. Het laat mijn lippen vooral erg glanzen, plakt niet (heel belangrijk!), geeft volume en een vampy look. De fijne shimmers zijn gelukkig niet te sterk aanwezig, waardoor ik het ook gewoon overdag durf te dragen...

 

Ik ben eigenlijk zo positief verrast over deze lipgloss dat ik het met jullie moest delen. Vooral voor degene die net als ik liever het schap met lipgloss overslaat, deze zou jou ook weleens kunnen bevallen. En er zijn zoveel kleuren, dus genoeg keus. Ik ga denk ik binnenkort nog een andere kleur uitproberen, misschien een extra zomerse variant ☺

 

 

 

Guerlain Gloss D’Enfer is verkrijgbaar bij de meeste luxe parfumerieën voor €30, 51

 

Wat is jouw favoriete lipgloss?

 

 

Reactie plaatsen...

Waterval

 

Er hangt een eigenaardig violet in de lucht, dat ik nog niet eerder ergens heb gezien, in geen enkele stad. Ik weet niet of anderen het ook zien. Het wordt hier nauwelijks licht. Als ik wakker word, voel ik alsof ik elk moment weer kan slapen en rondloop in mijn eigen droom, mijn eigen verlangen naar een heldere dag. Ik heb het raam opengezet. Kou van buiten mengt zich met de kolkende hitte van de verwarming die dag en nacht loeit en niet zachter te draaien is. Aan de overkant van de straat wonen mensen.

 

Als ik het licht in de badkamer aandoe, zie ik hoe daar een gestalte, een schim, mij-op een afstand van honderdvijftig meter-dat is de afstand die deze hoge sombere gebouwen van elkaar scheidt, door de kamers volgt naar zijn badkamer en daar het licht aandoet. Als ik mij uitkleed, en het gordijn, wat dichtschuif, spiegelt die schim daar in het gebouw mijn handelingen.

 

Ik voel een rilling over mijn lijf gaan, terwijl ik met mijn vingers de douchekraan opendraai. Het is net of mijn lichaam niet aangeraakt wil worden door het warme water dat langs mijn wangen, mijn armen, mijn borst en mijn benen glijdt. Hoe lang is het geleden dat ik onder de douche heb gestaan? Welke dag is het eigenlijk vandaag? Enig besef van tijd lijkt niet tot mij door te dringen.

 

De rillingen willen maar niet stoppen, net als mijn gedachten. Met moeite kan ik het loslaten, die benauwde droom van vannacht. Ik sluit mijn ogen, hoop hiermee het beeld te verjagen, maar zodra ik ze dicht heb, lijk ik er weer in op te gaan. De dichte deuren van de douchecabine. Het hete water met haar zoetgevooisde stem, wat in de douche blijft liggen en weigert zich door het afvoerputje naar de onderaardse gangen mee te laten sleuren. Alles lijkt zich te vullen, terwijl mijn hoofd steeds leger wordt, alsof het warme water mijn gedachtes in zich opzuigt, alsof de douche mij wordt, terwijl mijn lichaam zich tot de douche vormt. Water. Wie had ook alweer gezegd dat wij mensen van water zijn? Ik kan niet meer denken, ik ben water en kom weer terug in water, ik hoef de deur niet open te doen, hoef niet meer te denken, ik laat mij leiden, opslokken door het water...

 

Met een ruk doe ik mijn ogen open. Ik wil die schimmen niet meer. Weg ermee. Hoelang blijven ze me achtervolgen, me tot waanzin drijven. Had ik haar dan op die manier achter moeten laten? Waarom laat ze me niet los. Ik hoor in deze opgesloten kamer te zitten, dag en nacht, zonder de moed om naar buiten te treden, het daglicht te ondergaan. Ik voel een lichte duizeling in mijn hoofd. Ze heeft me nog steeds in haar greep. Mijn kaakspieren worden slap en even ben ik bang dat ik mijn bewustzijn ga verliezen.

 

Ik stap uit de douche en wrijf mijn lichaam droog. Iets harder dan ik gebruikelijk doe. Ik heb het niet koud, maar ik wil dat mijn bloed harder stroomt, alsof ik daarmee kan voelen dat ik leef. Mijn lijf tintelt, de duizeligheid wordt minder. De echo van de gedachte aan haar, dat meeslepende lied, ik hoor het requiem, libera me domine, ik hoor het continu in mijn hoofd.

 

Ze wist precies hoe ze me ergens kon krijgen. Ik geloofde werkelijk in haar zinnenprikkelende tong. Hoe kon ik ook anders, ik had voor haar gekozen, ik had het allemaal zelf in de hand. Zij, zij was het instrument en ik de speler. Zo wilde ze ook gekust worden, aangeraakt alsof zij mijn Stradivarius was, waar ik de zuiverste streken mee kon uithalen, waarmee ik de ziel van de mens kon raken. Ik ben meegegaan in haar dwaze dromen, verstrikt geraakt in haar kleverige web, waardoor ik niet meer helder kon denken en de wereld met een korreltje zout nam.

 

Ik proef iets zouts. Ik heb op mijn lip gebeten. Ik proef zout en zoet tegelijk. Ik duw mijn tong tegen het plekje waar het bloed uitkomt, kleine cirkelvormige overstromingen.

 

Waarom gaat alles zo traag vandaag? Ik heb nog steeds de handdoek om mij heen geslagen, ik ben te verlamd om nog een stap te doen. Het is niet meer noodzakelijk om haast te maken. Haar telefoontje was als een donderslag bij heldere hemel gekomen. Zangerig klonk de behoeftevolle uitnodiging. Ik had haar al een week niet gezien, omdat ze het zo druk had met het uitlaten van honden, ze was dol op die beesten. Of ik zo snel mogelijk naar haar toe kon komen, ze had me nodig. Haar directe woorden maakten dat ik binnen een paar tellen in mijn rode Peugeot zat, op weg naar haar flat.

 

Ik begin te zweten, druppels glijden langs mijn oksels en langs mijn slapen. Ik knip het lampje boven de spiegel aan. Het felle licht in deze donkere ruimte verblindt mij voor een paar tellen. Ik staar naar mijn gezicht. Vlekkerige huid, mijn ogen lijker kleiner en holler dan ze al zijn. Haastig doe ik het licht weer uit. Mijn handeling wordt nagebootst door de schim in het raam van de overburen, het is nu overal donker.

 

Haar kleren lagen over de vloer verspreid, toen ik door de deur die ze op een kier had gelaten, bij haar arriveerde. Ze had in het bad gelegen. Haar woorden hadden smekend maar dringend geklonken toen ze me vroeg het te doen. Ik was de enige die het mocht. Alleen ik kon haar verlossen.

 

Alleen ik.

 

Op het moment dat zij één werd met het water besefte ik hoe weinig ik van haar wist. Ik kende alleen alle plekken van haar lichaam, haar parelachtige huid met de drie moedervlekjes op haar linkerborst, een plek speciaal voor mij.

In het donker doe ik de kraan open en laat het water traag door mijn vingers stromen.

 

Andjena, maart 2006

 

Dit verhaal schreef ik voor een schrijfwedstrijd tijdens mijn opleiding aan de toneelschool...

 

 

Reactie plaatsen...

 

Opgeruimd staat netjes

Opgeruimd staat netjes

 

Het is een paar weken terug begonnen. Mijn obsessie met het opruimen van mijn spullen. Ik moest en zou mijn slaapkamer veranderen. Een nieuw bed, mijn kledingkast opruimen, een kast voor mijn ontelbare schoenen die overal rondslingeren en een nieuw nachtkastje. Daarnaast heb ik de afgelopen jaren weer zoveel boeken verzameld dat een nieuwe boekenkast geen overbodige luxe is.

 

kledingkast@andjena

 

En dit keer wil ik even iets anders dan de Billy van de Ikea. Om wat inspiratie op te doen voor mijn nieuwe fashionable kasten besloot ik het internet af te speuren.

 

Tijdens mijn online zoektocht kwam ik op de site van Otto. Je weet wel, het vroegere postorderbedrijf met dat dikke boek wat je tot een aantal jaren terug nog in de brievenbus kreeg. Als kind zat ik er samen met mijn moeder doorheen te bladeren en te fantaseren over die ene bikini waar ik mezelf wel in zag lopen of die leuke sandalen.

 

website otto @andjena

 

Vroeger kon je bellen of het bijgesloten formulier met ordernummers invullen en opsturen en dan kreeg je een paar dagen later een pakketje binnen. Ik was zo verrukt als het pakketje werd geopend en dat leuke jurkje eindelijk gepast kon worden.

 

Inmiddels geen boeken meer die door de bus vallen, maar wel een veel online shopplezier. Want boy o boy, wat een hoop leuke spullen kun je hier bestellen.

Tijd om een wishlist te maken!

 

Mijn oog valt, hopeloos romantisch als ik ben, als eerst op een prachtig make-up tafeltje met een hocker erbij. Deze. Wil. Ik! Nu! Bij de Ikea zag ik er ook eentje, maar die was wat gewoner, minder prinsessenachtig. Deze vind ik zo schattig! En nog betaalbaar ook ☺

kaptafeltje @andjena

 

Ik zie ook een mooie kast voor mijn schoenenstash. Het oog wil namelijk ook wat. En laat ik voor deze keer maar kiezen voor een mooie, witte enigszins Romeins aandoende hoge kast. Daar mogen mijn meest geliefde schoenen in… betekent alleen wel dat ik er een paar weg moet gaan doen ☹ herkennen jullie dat ook? Dat je nooit genoeg kunt krijgen van schoenen?

 

schoenenkast @andjena

 

En dan nu, voor naast mijn nieuwe bed, een nachtkastje. Een must have voor mij, aangezien ik altijd een boek naast mijn bed heb, mijn bril en mijn Iphone. En mijn oog viel op dit schatje, ook in prinsessenstyle.

nachtkastje @andjena

Check die pootjes, fantastisch toch? In de twee ladekastjes kan ik bovendien een hoop boeken kwijt.

 

Tot slot heb ik een onwijs gaaf ladderrek voor mijn boeken gevonden. Ik vind namelijk dat boeken gezien mogen worden en met hier en daar een leuk Boeddha beeldje denk ik dat dit rek mijn slaapkamer heel gezellig zal maken. Je hebt dit rek in meerdere kleuren, ik zou voor wit kiezen.

 

 

boekenkast @andjena

 

Het leuke van bestellen bij Otto is dat je achteraf mag betalen… wel heel verleidelijk toch? Tijd om mijn spaarrekening eens te raadplegen ☺

 

 

Hebben jullie weleens iets bij Otto besteld?

 

 

Reactie plaatsen...

 

Leuk dat je langs komt op mijn website.

Ik ben Andjena Prins en werk met gedrevenheid als psycholoog bij Cir in Velp. In mijn blog houd ik je op de hoogte over dingen die ik mee maak op mijn werk, tijdens mijn reizen en in mijn privéleven. Daarnaast deel ik graag mijn passie voor lezen, koken, films en beauty met jullie. Lees verder...

Connect met Andjena via Facebook     Connect met Andjena via Instagram     Connect met Andjena via Linkedin     Connect met Andjena via Twitter

Inspiratie

Deel Mij