Afgunst en vrouwen @andjena

Over vrouwen en afgunst...

 

Jullie kennen vast en zeker de film Seven, waarin Brad Pitt en Morgan Freeman als rechercheurs op zoek gaan naar een seriemoordenaar die doodt volgens de zeven hoofdzonden.

 

Even een reminder welke dat ook alweer zijn?

Vraatzucht, hebzucht, luiheid, lust, ijdelheid, wraak en afgunst.

Die laatste, afgunst ook wel jaloezie, is waar ik het over hebben wil vandaag. En dan met name toegespitst op vrouwen en afgunst.

 

 

About the ‘map’…

 

Op mijn vorige baan had ik het erg luxe: een eigen kamer met privé-badkamer, een naambordje, visitekaartjes, perfect afgestemde bureaustoel en legio ruimte om spullen in op te bergen… voelde allemaal heel vanzelfsprekend en gewoon.

 

Tegenwoordig werk ik in een setting waar we alles delen. Ik heb geen eigen kamer meer, geen perfect afgestemde stoel of kastruimte waar ik mijn hele hebben en houden in kwijt kan.

 

Amicalitiet @andjena

Dilemma’s van een psycholoog:

Amicaliteit

 

Cliënt: Oh, ik zie dat je ook een Iphone 6 hebt! Vet he? Ik heb hem in het zwart, is mooier!

Ik: Nee joh, wit is mooier, stijlvoller en opvallender!

Cliënt: Ik zou willen zeggen, lieve schat, zwart is perfect, zie je dat dan niet?

 

Bam! Van het ene op het andere moment ben ik niet meer de psycholoog, maar ‘’lieve schat’’ geworden. Ik voel op dat moment dat er een grens wordt overschreden en werp op een wat venijnige toon naar deze cliënt dat ik liever niet zo wil worden aangesproken. Er wordt wat verschrikt gekeken en om de spanning die in enkele seconden is ontstaan weer af te doen nemen, beginnen we allebei wat onhandig te lachen.

 

happily pessimistic

Happily pessimistic

 

Een paar weken terug had ik met een zeker iemand een gesprek over dat het soms best fijn voelt om je een tijdlang slecht te voelen. Ja, het klinkt wat paradoxaal en dat is het denk ik ook wel. Iedereen is altijd bezig met zich proberen weer goed te voelen, positief in het leven te staan en vooral te genieten van al het goede. Het glas is altijd halfvol en de focus ligt vooral op wat men heeft en kan bereiken.

 

Prachtig en inspirerend, ik meen het echt, als dit je manier van leven is. Maar wat ik merk is dat het me soms ook kan irriteren. Alsof het des te moeilijker wordt om je eigen manier van leven te accepteren, datgene waar je toch best trots op was, met de misschien wel wat schaarse, maar toch wel heel fijne momenten. Klink ik nu pessimistisch? Geef ik nu teveel af op de optimistische mens?

 

een goede psycholoog

Een goede psycholoog

 

Voor ik studeerde had ik wel een heel romantisch beeld van mijn beroep. Ik zag mezelf al zitten naast een sofa, waar een cliënt zou liggen en alles wat in hem opkwam aan me zou vertellen. Ik zou als een iets spraakzamere Dr. Rossi af en toe hummen en ‘jaja’ zeggen en zo zou ik haast zittend (nog net niet slapend) rijk worden.

 

hartjesvloer @andjena

 

Hoe vaak komt het voor dat iemand, een onbekende, je te hulp schiet zonder er zelf baat bij te hebben? In onze individualistische cultuur ligt de focus toch vooral op eigenbelang en wederkerigheid, merk ik.

 

Verstoten ikken

 

Verstoten ikken: hoe zit dat met je allergieën?

 

Heb jij moeite met ijdele mensen. Of juist bazige, aanwezige personen die steeds het laatste woord willen hebben? Misschien kan je niet tegen stille mensen want daar krijg je zo’n ongemakkelijk gevoel van.

 

Herkenbaar?

Groot kans dat die ander een verborgen kant van jezelf representeert. Durf jij jezelf uit te dagen om deze onderdrukte kanten eens onder de loep te nemen?

 

 

 

Psychologenhumor :)

Andjena psychologieblog suicide

Dilemma’s van een psycholoog

 

Waar mijn vorige twee dilemma’s nog vrij onschuldig zijn en vooral het fine-tunen van de therapeutische relatie betreffen, wil ik het dit keer over een dieper thema hebben: suïcidaliteit. Ik vind dit een boeiend maar ingewikkeld thema en wil hier terugkerende artikelen over gaan schrijven.

 

Suïcidaliteit part one

 

‘’Als het zo gaat zoals nu, dan hoeft het niet meer van mij’’

 

Bijna wekelijks hoor ik van cliënten die door een diep dal gaan dat ze met dit soort gedachtes kampen. Vooral wanneer een fikse depressie op de loer ligt of iemand door angstklachten geteisterd wordt, roepen ze ‘’dat het zo niet meer hoeft’’.

 

Zodra die uitspraak gedaan wordt, kies ik er altijd voor om erop in te gaan. Het is meestal met een reden dat iemand zoiets zegt. Het lijden wordt hardop uitgesproken. De detective in mij pakt het vergrootglas erbij.

 

Dilemma: geheimen @andjena

Dilemma’s van een psycholoog

 

Elke week schrijf ik een artikel over waar ik in de praktijk tegenaan loop als psycholoog. Ik hoop dat jullie het leuk vinden om hierover te lezen en zou het nog leuker vinden als ik jullie feedback krijg hierop!

 

Geheimen

 

‘Je hebt toch beroepsgeheim?’

 

Ik zie mezelf nog zitten in de klas met mijn beste vriendin en onze urenlange gesprekken. We zijn een jaar of 14 en de wereld bestaat vooral uit onzekerheden over ons uiterlijk, jongens, onze plek in de klas en geheimen… niks smeuïger dan geheimen…van ons zelf en van anderen.

 

Mistige wandelingen 2 @andjena

Mistige wandeling

 

Afgelopen woensdag heb ik genoten van een heerlijke wandeling. In mijn werk heb ik de optie om sommige sessies buiten te doen. Voor mij is dat een welkome afleiding van de vele uren die ik achter mijn bureau doorbreng.

 

Het fijne van een wandelsessie is dat gesprekken een andere dimensie krijgen. Zo hoef je elkaar niet steeds aan te kijken, voor sommige en soms ook voor mezelf een verademing! Ik zie het dit ook meer als een filosofische sessie. De sfeer is relaxter, openhartiger en ongeremder.

 

Serie The Affair

The Affair

 

Eens in de tijd komt er een serie voorbij die je echt moet zien. Omdat het zo realistisch is, zo kloppend en zo psychologisch dat je aan jezelf begint te twijfelen. Waarom ben ik zo bekrompen, waarom vind ik ethiek zo zwaar wegen? En hoe zit het nou echt met monogamie?

 

Dilemma's van een psycholoog @ andjena

Dilemma’s van een psycholoog

 

Elke week schrijf ik een artikel over waar ik in de praktijk tegenaan loop als psycholoog. Ik hoop dat jullie het leuk vinden om hierover te lezen en zou het nog leuker vinden als ik jullie feedback krijg hierop!

 

Mag (ik) je een knuffel geven?

 

In therapiesessies kan het er soms heftig aan toe gaan. Cliënten die in het dagelijks leven moeite hebben om bij hun gevoelens en emoties te komen, hebben hiervoor vertrouwen en veiligheid nodig. Dit vinden ze als het even meezit binnen de therapie. Ik zie regelmatig cliënten die na een hele poos zichzelf toestaan om te huilen. Soms gaat dit zo diep, dan zie je iemand letterlijk breken.

Leuk dat je langs komt op mijn website.

Ik ben Andjena Prins en werk met gedrevenheid als psycholoog bij Cir in Velp. In mijn blog houd ik je op de hoogte over dingen die ik mee maak op mijn werk, tijdens mijn reizen en in mijn privéleven. Daarnaast deel ik graag mijn passie voor lezen, koken, films en beauty met jullie. Lees verder...

Connect met Andjena via Facebook     Connect met Andjena via Instagram     Connect met Andjena via Linkedin     Connect met Andjena via Twitter

Inspiratie

Deel Mij